Umów się na wizytę
Konsultacja jest darmowa jeśli zdecydujesz się na zabieg
+48 602 291 290
rejestracja@dziegielewska.eu
Opuchlizna pod oczami nie zawsze oznacza to samo. U jednych pacjentów problemem są klasyczne „worki” wynikające z przepuklin tłuszczowych lub obrzęku, u innych widoczne uwypuklenia na granicy dolnej powieki i policzka, a jeszcze u innych – bardziej zaawansowane, wiotkie fałdy tkanek schodzące na kość policzkową. W praktyce bardzo często pojawiają się dwa pojęcia: malar bags i festoons. Choć bywają używane zamiennie, nie oznaczają dokładnie tego samego. Prawidłowe rozpoznanie ma znaczenie, bo od niego zależy dobór leczenia.
Malar bags to uwypuklenia zlokalizowane niżej niż typowe worki pod oczami – zwykle w okolicy kości policzkowej, tuż pod dolną powieką. Często są określane także jako malar mounds. Mogą sprawiać wrażenie przewlekłej opuchlizny, zmęczenia twarzy albo „napompowania” środkowej części policzka. W tej okolicy znaczenie mają nie tylko skóra i tkanka podskórna, ale również mięsień okrężny oka, więzadła oraz skłonność do zalegania płynu.
U części osób malar bags są bardziej widoczne rano, po niewyspaniu, przy zatrzymaniu wody lub wraz z wiekiem. Mogą też nasilać się wtedy, gdy tkanki tracą napięcie i gorzej radzą sobie z odpływem limfy.
Festoons to bardziej zaawansowana postać problemu. Nie wyglądają już tylko jak lekkie uwypuklenie, ale raczej jak wiotkie, zwisające fałdy skóry i mięśnia w okolicy dolnej powieki i górnej części policzka. W literaturze medycznej opisuje się je jako struktury powstające na tle wiotkości tkanek, osłabienia więzadeł i zastoju płynu chłonnego. Ich leczenie uchodzi za trudne, bo problem nie dotyczy jednego elementu, ale całej złożonej anatomii tej okolicy.
Najprościej mówiąc:
malar bags częściej przypominają uwypuklenie lub „poduszeczkę” na kości policzkowej,
a festoons bardziej przypominają fałd lub woreczek z wiotkiej tkanki.
Najważniejsza różnica dotyczy wyglądu i stopnia zaawansowania zmian.
Oba problemy dotyczą okolicy pod oczami i górnej części policzka, ale festoons zwykle są bardziej rozległe i wyraźniej „schodzą” na policzek.
Malar bags dają efekt obrzmiałego uwypuklenia. Festoons częściej mają postać wiotkiego, pofałdowanego „hamaka” skóry i mięśnia.
W obu przypadkach znaczenie mają starzenie tkanek, osłabienie struktur podporowych i zastój limfatyczny, ale festoons częściej wiążą się z większą wiotkością skóry i mięśnia okrężnego oka.
To bardzo ważne z punktu widzenia pacjenta: okolica oka może wyglądać podobnie na pierwszy rzut oka, ale różne przyczyny wymagają różnych metod postępowania. W nowoczesnym leczeniu okolicy podoczodołowej stosuje się zarówno metody chirurgiczne, jak i niechirurgiczne, ale decyzja zawsze powinna wynikać z badania i oceny anatomii, a nie z samego zdjęcia lub potocznej nazwy problemu.
Nie zawsze. Pacjenci często wrzucają wszystkie zmiany pod oczami do jednego worka, ale medycznie to różne problemy. „Worki pod oczami” mogą wynikać między innymi z przepuklin tłuszczowych dolnej powieki, obrzęku, cieniowania w bruździe łzowej, utraty objętości środkowej części twarzy albo właśnie z malar bags i festoons. Dlatego właściwa diagnoza jest kluczowa przed planowaniem zabiegu.
Opuchlizna pod oczami może mieć wiele przyczyn. Najczęstsze to:
predyspozycje anatomiczne,
starzenie się skóry i tkanek podporowych,
osłabienie napięcia mięśnia okrężnego oka,
zaburzenia odpływu limfy i skłonność do zatrzymywania płynów,
utrata objętości w środkowej części twarzy, przez co niektóre okolice wydają się bardziej uwypuklone,
współistnienie innych deformacji, takich jak dolina łez, przepukliny tłuszczowe czy wiotkość powieki dolnej.
Warto pamiętać, że nie każda opuchlizna pod oczami jest problemem wyłącznie estetycznym. Czasem konieczne jest różnicowanie z obrzękami o podłożu ogólnym lub ocenienie, czy pacjent nie ma jednocześnie innych problemów w obrębie powiek. Dlatego konsultacja ze specjalistą od okolicy oka ma realne znaczenie.
Tak, ale nie istnieje jedno uniwersalne rozwiązanie dla wszystkich pacjentów. W piśmiennictwie opisuje się różne metody, od postępowania niechirurgicznego po leczenie operacyjne. W przypadku festoons stosowane bywają m.in. procedury poprawiające napięcie tkanek, wybrane techniki iniekcyjne, laserowe, radiofrekwencję mikroigłową oraz zabiegi chirurgiczne, takie jak odpowiednio dobrana blefaroplastyka, repozycja tłuszczu czy procedury obejmujące środkową część twarzy. Wyniki zależą jednak od właściwej kwalifikacji i rozpoznania, z czym dokładnie mamy do czynienia.
To właśnie dlatego u jednego pacjenta wystarczy poprawa jakości skóry lub praca na objętości, a u innego potrzebne jest leczenie chirurgiczne. Sama nazwa „worki pod oczami” nie mówi jeszcze, jaka metoda będzie najlepsza.
Okolica pod oczami jest anatomicznie złożona. Cień może wyglądać jak zapadnięcie. Obrzęk może przypominać przepuklinę tłuszczową. Malar bags mogą współistnieć z doliną łez, a festoons z wiotkością dolnej powieki. Do tego dochodzą światło, mimika i ustawienie głowy, które często zmieniają odbiór problemu. Z tego powodu leczenie „na własną rękę” albo wybór zabiegu tylko na podstawie zdjęć z internetu łatwo prowadzi do rozczarowania.
Konsultacja jest dobrym krokiem, jeśli:
opuchlizna pod oczami utrzymuje się stale, a nie tylko po nieprzespanej nocy,
problem nasila się z wiekiem,
masz wrażenie ciężkiej, zmęczonej twarzy mimo odpoczynku,
wcześniejsze kosmetyki lub zabiegi nie przyniosły efektu,
nie wiesz, czy problemem są worki pod oczami, malar bags, festoons czy wiotkość skóry.
W Dzięgielewska Instytut Oka pacjenci mogą skorzystać z konsultacji okulistycznej chirurgicznej dotyczącej plastyki powiek, a klinika zajmuje się chirurgią powiek i okuloplastyką w Warszawie. Na stronie kliniki dostępne są także informacje o ofercie zabiegowej oraz rejestracji.
Jeśli masz opuchliznę pod oczami, nie zakładaj od razu, że to zawsze zwykłe „worki”.
Malar bags to zwykle uwypuklenia w okolicy kości policzkowej.
Festoons są bardziej zaawansowaną zmianą i częściej mają postać wiotkich fałdów tkanek.
Choć oba problemy mogą wyglądać podobnie, różnią się budową i mogą wymagać innego leczenia.
Najważniejszy jest nie sam termin, ale trafna diagnoza. Dopiero ona pozwala ocenić, czy najlepszą drogą będzie obserwacja, leczenie niechirurgiczne, czy zabieg okuloplastyczny.